اهداف پویش:

با هدف ایجاد گفتمانی کاملا ایرانی در پوشش، «طهروون بپوشیم» تکیه خود را بر روی حیطه ای از تاریخ پوشاک در ایران قرار داده است که آن را به نوعی سرآغازگر هجوم و الگو برداری از پوشش غربی می توان دانست؛ برهه تاریخی که شاید در آن شاهد آخرین نوع پوشش‌ها با هویت کاملا ایرانی در شهری همچون تهران هستیم. از این رو، تمرکز تاریخی این پویش بر روی نوع  پوشش دوران قاجار تا انتهای دوران حکومت ناصرالدین شاه (۱۲۷۵ هجری شمسی/ ۱۸۹۶ میلادی)، قبل از نفوذ کامل لباس های غربی، است تا بتوان شاهد نوعی از پوشش کاملا ایرانی در شهر تهران باشیم؛ کلان شهری که خود به تمامی نماینده کل اقوام و فرهنگ هاست و یکی از جنبه های ایشان به جهت همسان و همگونی بحث پوشش اجتماعی است .

برای رسیدن به هدفی منسجم، موزه کاخ گلستان به واسطه پیشینه تاریخی خود و اهمیت جایگاه سیاسی و هنری آن در دوران قاجار به عنوان منبع الهام طراحان در نظر گرفته شده است. این کاخ که به واسطه موقعیت جغرافیایی خود در «قلب تهران» نیز حائز اهمیت است، با توجه به غنای آثار هنری موجود در آن یکی از بهترین و کامل ترین مراکزی است که در ایران و متعاقبا شهر تهران، در بر دارنده انواع و اقسام هنرهای موجود در دوران قاجار می‌باشد. از این رو، «طهروون بپوشیم» با در نظر گرفتن پوشاک دوران قاجار و همچنین بنای کاخ گلستان به عنوان تکیه گاه اصلی خود در این پروژه دست به خلق لباس اجتماع  با هویت ایرانی و با ویژگی‌های مناسب زمان معاصر برای زنان و مردان جهت حضور در اجتماع کنونی کلان شهری همچون تهران می زند.

نگاه‌ها و وام گیری‌های جسته و گریخته‌ای که جامعه ایرانی آشکارا از دوران حکومت قاجار، به واسطه عناوینی همچون تجدد و تجددگرایی، از فرهنگ غربی داشته منجر به تقلید و الگو برداری از فرهنگ و متعاقبا پوشش غربی گردید که این مهم طی دوران های بعد نیز به امری نهادینه شده در پوشش ایرانیان تبدیل شده است. در این راستا، یک گروه علمی و پژوهشی گرد هم آمده تا با حمایت شهرداری منطقه ۱۲ تهران، طرح پیشنهادی با عنوان «طهروون بپوشیم» را با هدف شکل دهی و باز تولید لباس‌هایی تماما ایرانی آغاز نماید.

«طهروون بپوشیم» با تکیه بر تاریخ پوشاک در ایران سعی بر ارایه نگاهی جدید بر پوشش ایرانیان و تا حد امکان برگرداندن هویت ایرانی به پوشش معاصر آنان دارد. این کارگروه در تلاش برآن است تا با خود انگیختی به سراغ فرهنگ ناب ایرانی برود و با اصول صحیح به تولید لباس، طراحی پارچه، تزئینات لباس و تصویرسازی بپردازد. این مهم با تکیه براصول و فرهنگ منطقه ای در تهران و نگاه به پیشینه لباس‌های خود با هدف جایگزین کردن گفتمانی از جنس و ساختار ایرانی با فرهنگ و آداب غربی پوشی شکل و بسط می یابد.